|
1. |
آنگاه كه آسمان زهم بشكافد |
|
2. |
و پروردگارش را فرمان برد و [چنين] سزد |
|
3. |
و آنگاه كه زمين كشيده شود |
|
4. |
و آنچه را كه در آن است بيرون افكند و تهى شود |
|
5. |
و پروردگارش را فرمان برد و [چنين] سزد |
|
6. |
اى انسان حقا كه تو به سوى پروردگار خود بسختى در تلاشى و او را ملاقات خواهى كرد |
|
7. |
اما كسى كه كارنامهاش به دست راستش داده شود |
|
8. |
بزودىاش حسابى بس آسان كنند |
|
9. |
و شادمان به سوى كسانش باز گردد |
|
10. |
و اما كسى كه كارنامهاش از پشتسرش به او داده شود |
|
11. |
زودا كه هلاك [خويش] خواهد |
|
12. |
و در آتش افروخته درآيد |
|
13. |
او در [ميان] خانواده خود شادمان بود |
|
14. |
او مىپنداشت كه هرگز برنخواهد گشت |
|
15. |
آرى در حقيقت پروردگارش به او بينا بود |
|
16. |
نه سوگند به شفق |
|
17. |
سوگند به شب و آنچه [شب] فروپوشاند |
|
18. |
سوگند به ماه چون [ب در] تمام شود |
|
19. |
كه قطعا از حالى به حالى برخواهيد نشست |
|
20. |
پس چرا آنان باور نمىدارند |
|
21. |
و چون بر آنان قرآن تلاوت مىشود چهره بر خاك نمىسايند |
|
22. |
[نه] بلكه آنان كه كفر ورزيدهاند تكذيب مىكنند |
|
23. |
و خدا به آنچه در سينه دارند داناتر است |
|
24. |
پس آنان را از عذابى دردناك خبر ده |
|
25. |
مگر كسانى كه گرويده و كارهاى شايسته كردهاند كه آنان را پاداشى بىمنتخواهد بود |